Coeliakie en een relatie

Coeliakie en een relatie

Ik vond het de hoogste tijd voor een blog over dit onderwerp. Er wordt namelijk met enige regelmaat aan mij gevraagd hoe ik dat dan doe in mijn relatie, omdat ik coeliakie heb. Of er wordt raar op gekeken als ik tegen mijn vriend zeg: ‘’Let je zelf ook even mee op dat we elkaar niet kussen?!’’.

 

Kussen/zoenen

Ik gaf het net al aan, dat er soms er raar op wordt gekeken als ik tegen hem zeg dat we elkaar niet mogen kussen. Dat zeg ik natuurlijk niet zomaar, maar alleen als hij iets met gluten heeft gegeten of gedronken. Ik reageer namelijk vrij snel op iedere kruimel gluten.

Mochten we elkaar toch graag willen kussen dan spoelt hij goed zijn mond met water en maakt hij zijn mondhoeken schoon. Als hij dat heeft gedaan durf ik hem best te kussen en gaat het eigenlijk ook altijd goed.

Het is natuurlijk het allerbeste als hij voordat we elkaar kussen even zijn tanden gaat poetsen, als hij iets met gluten heeft gehad. Alleen is dat in de praktijk vaak een stuk lastiger. En om eerlijk te zijn verpest dat ook wel het moment (veel erger dan dat hij eerst even zijn mond moet gaan spoelen en schoonmaken).

Nu heb ik een relatie met een man, maar mocht je een relatie hebben met een vrouw is het ook van belang dat je let op de make-up. In lippenstift kan namelijk ook gluten zitten, waar je ook op kan reageren na het kussen.

Ik vind het jammer dat ik hem niet altijd spontaan een kusje durf en kan geven. Met enige regelmaat moet ik hem eerst vragen of ik hem überhaupt mag kussen. En als dat niet het geval is of hij dan eerst even zijn mond wil gaan spoelen en schoonmaken.  Dit gaat dan soms ook ten koste van het moment .

 

Spontaan dingen doen

Wij gaan samen erg graag uit eten, op vakantie of dagjes weg. Met de diagnose coeliakie kan dat nog steeds, alleen vraagt dat wel meer voorbereiding. En dat zorgt er weer voor dat het spontaan eigenlijk niet meer gebeurt.

We kunnen niet meer zeggen: ‘’Goh we gaan vanavond daar eens lekker en gezellig eten’’. Er moet eerst gebeld worden met het restaurant om te vragen of het mogelijk is om glutenvrij (en lactosevrij) te eten. Als dit niet het geval is, moet het volgende restaurant gebeld worden. Net zo lang totdat we iets gevonden hebben waar ik wel glutenvrij kan eten. Nu moet ik heel eerlijk zeggen dat het niet vaak voorkomt dat ik drie restaurants moet bellen, want meestal kunnen we bij het eerste of tweede restaurant terecht.

Dit geldt hetzelfde voor dagjes uit. We kunnen niet in de auto stappen en wel zien hoe laat we terug zijn. Daar heb ik mezelf laatst ook mee gefopt. We gingen even naar de stad en dachten zo weer terug te zijn. We zijn langer in de stad gebleven dan we van te voren hadden gedacht. Ik kreeg honger en had dus niets mee genomen omdat ik dacht dat dat niet nodig was, omdat we toch zo terug zouden zijn. Dan moet je op zoek naar een plek waar je glutenvrij kunt eten, in een drukke stad, waar overal lange rijen staan. Dan is de teleurstelling extra groot als je eindelijk aan de beurt bent en te horen krijgt dat je er niet glutenvrij kan eten, of in een andere vestiging moet zijn omdat het daar wel kan.

Als we op vakantie gaan, gaan we of met de tent of naar een hotel. Als we met de tent gaan koken we vaak zelf en dan is er niets aan de hand. Maar als we naar een hotel willen gaan, moeten we ook altijd van te voren contact opnemen of er een mogelijkheid is om glutenvrij te eten. En net als bij het zoeken naar een geschikt restaurant, net zo lang blijven zoeken tot we een geschikt hotel hebben gevonden. Maar ook voor de hotels geldt, dat het niet vaak voorkomt dat ik meerdere hotels moet bellen.

 

Het is zeker nog steeds mogelijk om al deze leuke dingen te doen. Het is alleen erg jammer dat het meer voorbereiding kost en het eigenlijk nooit meer spontaan gebeurt. Nu hebben we dit er allebei heel graag voor over, omdat we beide niet willen dat ik weer zo ziek wordt. Ik ben hem daar dan ook erg dankbaar voor!

Ik ben benieuwd of jullie hier dingen van herkennen of zelf nog tegen andere dingen aanlopen in jullie relaties!

 

 

 

 


2 gedachten over “Coeliakie en een relatie

  1. I derdaad spontaan buiten de deur eten kan alleen bij je vaste adresjes. Wij hebben hier een Grieks restaurant waar ik nignooit ziek ben geworden en dus nog steeds met veel plezier met mijn partner naar toe ga. Elkaar spontaan zoenen kunnen wij gelukkig ook omdat hij altijd glutenvrij meeeet. Alleen overdag op zijn werk eethij glutenvolle boterhammen die ik voor hem heb klaargemaakt in een apart hoekje in de bijkeuken. Zijn dochter vraagt altijd……zitten hier gluten in….en als ik dan ja zeg, dan zegt ze geef ik nog snel ff een kusje want straks moet ik een half uur wachten. Mijn eigen kinderen hebben ook coeliakie dus voor hun is het anders. Dus ach het valt wel mee!

    1. Haha, wat super lief van zijn dochter!

      Vaste adresjes zijn altijd fijn om te hebben inderdaad. Maar soms vind ik het ook wel eens leuk om ergens anders naartoe te gaan. Een keer een andere omgeving en een andere kaart, kan ook wel eens fijn zijn. Dan is het natuurlijk wel altijd maar de vraag hoe je reageert.

      Fijn dat je dat je partner glutenvrij mee eet. Hoef je op dat soort zaken als kussen niet te letten!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *